IT Solution and Security Research

درود بر دوستان گرامی

در پس مباحث گذشته در مورد مبهم سازی کدهای نوشته شده ، اکنون مقدمه به شما برای نوشتن کدهای که پس از اجرا به طور کامل برنامه نوشته شده را به عنوان خروجی بیرون میدهند ، ارائه میکنم.بنده نام خود نما را برای این کدها برگزیدم.زیرا پس از اجرا عینا کدهای برنامه را چاپ میکنند.به طور مثال به کدهای زیر دقت کنید :

main(){char *c=”main(){char *c=%c%s%c;printf(c,34,c,34);}”;printf(c,34,c,34);}

این کدها اولین کدهای خود نمای نوشته شده به زبان C هستند.پس از کامپایل و اجرای کدهای بالا نتیجه ای مشابه به کدهای زیر دریافت میکنید:

main(){char *c=”main(){char *c=%c%s%c;printf(c,34,c,34);}”;printf(c,34,c,34);}

بله ! نتیجه دقیقا مشابه کدهای نوشته شده است.برای دست یابی به این موضوع که کدهای بالا چگونه عمل میکنند ، کدها را تحلیل میکنیم.ابتدا بهتر است با بازگرداندن فاصله ها و خطوط جدید کد را کمی خواناتر کنیم.

main(){

char *c=”main(){char *c=%c%s%c;printf(c,34,c,34);}”;

printf(c,34,c,34);

}

در ابتدا تابع main() را میبینیم .سپس یک آرایه اشاره گر به نام c تعریف شده است.و پس از آن تابع printf با تعدادی آرگومان نوشته شده است.اصل برنامه در تابع printf خلاصه شده است.اولین آرگومان این تابع آرایه c است.تابع printf شروع به چاپ این آرایه میکند.نکته همینجاست ، این آرایه به صورت یک رشته به سمت تابع فرستاده نشده است. به طور مثال اگر کدها را به صورت زیر تغییر دهید :

main(){

char *c=”main(){char *c=%c%s%c;printf(c,34,c,34);}”;

printf(”%s”,c,34,c,34);

}

تنها مقدار :

main(){char *c=%c%s%c;printf(c,34,c,34);}

را چاپ شده میبینید. پس از اینکه آرایه c به تابع پاس شد ، تابع مقدار زیر را چاپ میکند :

main(){char *c=

سپس به کاراکتر های %c%s%c میرسد.این کاراکتر ها معنای خاصی برای تابع printf دارند.همانطور که مشاهده میکنید ، تابع در برنامه اصلی به صورت printf(c,34,c,34) به کار گرفته شده است.بنابر این مقدار %c ، عدد ۳۴ را دریافت کرده و معادل اسکی آن یعنی ” را چاپ میکند.بنابر این اکنون داریم.

main(){char *c=”

سپس مقدار %s آرایه c را دریافت کرده و داریم.

main(){char *c=”main(){char *c=%c%s%c;printf(c,34,c,34);}

پس از آن به وسیله مقدار %c و عدد ۳۴ ، معادل اسکی ۳۴ یعنی ” چاپ میشود.

main(){char *c=”main(){char *c=%c%s%c;printf(c,34,c,34);}”

پس از آن نیز باقی مقدار آرایه c یعنی :

;printf(c,34,c,34);}

چاپ شده و به صورت کامل داریم :

main(){char *c=”main(){char *c=%c%s%c;printf(c,34,c,34);}”;printf(c,34,c,34);}

کدهای بالا بسیار ساده هستند.اما الگو و روش اصلی تولید کدهایی خود نما همین است.با استفاده از این روش میتوان کدهای پیچیده تری چون :

char *f=”char *f=%c%s%c;%c#define Q ‘%c’%c#define N ‘%cn’%c#define B ‘%c%c’%c#include <stdio.h>%cvoid main(){printf(f,Q,f,Q,N,Q,N,B,N,B,B,N,N,N);}%c”;

#define Q ‘”‘

#define N ‘\n’

#define B ‘\\’

#include <stdio.h>

void main(){printf(f,Q,f,Q,N,Q,N,B,N,B,B,N,N,N);}

و حتی پیچیده تر چون :

char*a??(??)=??<

“??=include<stdio.h>”,

“??=include<stdlib.h>”,

“??=define o stdout”,

“??=define b break;case”,

“??=define s(p)fputs(p,o);”,

“??=define c(p)fputc(p,o);”,

“void t(p,f)char*p;??<f&&c(’??/”‘)”,

“for(;;p++)??<switch(*p)??<case 0:f&&”,

“s(??/”??/??/??/”,??/”)c(’??/??/n’)return;case”,

“‘??=’:s(??/”???/??/?=??/”)b’??<’:s(??/”???/??/?<??/”)”,

“b’??>’:s(??/”???/??/?>??/”)b’??(’:s(??/”???/??/?(??/”)b’??)’”,

“:s(??/”???/??/?)??/”)b’??/??/??/??/’:f&&s(??/”???/??/?/??/”)”,

“s(??/”???/??/?/??/”)b’??/??/n’:if(f)s(??/”???/??/?/n??/”)”,

“else case’??/”‘:if(f)s(??/”???/??/?/??/??/??/”??/”)”,

“else default:c(*p)??>??>??>main()??<char**p”,

“;t(??/”char*a??(??)=??<??/”,۰);for(p=a;*p”,

“;p++)t(*p,1);t(??/”۰??>;??/”,۰);for(p=a”,

“;*p;p++)t(*p,0);exit(!ferror(o)&&”,

“!fclose(o)?EXIT_SUCCESS”,

“:EXIT_FAILURE);”,

“/*NOTREACHED*/”,

“??>”,

۰??>;

??=include<stdio.h>

??=include<stdlib.h>

??=define o stdout

??=define b break;case

??=define s(p)fputs(p,o);

??=define c(p)fputc(p,o);

void t(p,f)char*p;??<f&&c(’”‘)

for(;;p++)??<switch(*p)??<case 0:f&&

s(”??/”,”)c(’??/n’)return;case

‘??=’:s(”???/?=”)b’??<’:s(”???/?<”)

b’??>’:s(”???/?>”)b’??(’:s(”???/?(”)b’??)’

:s(”???/?)”)b’??/??/’:f&&s(”???/?/”)

s(”???/?/”)b’??/n’:if(f)s(”???/?/n”)

else case’”‘:if(f)s(”???/?/??/””)

else default:c(*p)??>??>??>main()??<char**p

;t(”char*a??(??)=??<”,۰);for(p=a;*p

;p++)t(*p,1);t(”۰??>;”,۰);for(p=a

;*p;p++)t(*p,0);exit(!ferror(o)&&

!fclose(o)?EXIT_SUCCESS

:EXIT_FAILURE);

/*NOTREACHED*/

??>

نوشت.این وب نوشته مقدمه ای بود برای یکی از روش های جالب و لذت بخش که در که در مبهم سازی کدها میتواند مورد استفاده قرار گیرد.

نگارنده ( مولف ) : شهریار جلایری